Najistotniejszym miernikiem jakości kotła grzewczego jest długość RZECZYWISTEJ GWARANCJI NA SZCZELNOŚĆ WYMIENNIKA KOTŁA!!! Powszechną praktyką bowiem jest wprowadzanie Klienta w błąd poprzez reklamowanie wyrobów jako objętych np.: 10-letnią gwarancją… z małym, niewidocznym przypisem "na jakość spoin" lub też z zaznaczeniem, iż "dla utrzymania ważności gwarancji wymaga się corocznych przeglądów serwisowych na koszt Klienta". Unikajmy wyrobów, w których gwarancji na szczelność nie podlega cały wymiennik kotła tylko jego spoiny, spawy, itp. Nie nabierajmy się również na gwarancje, w ramach których co roku będziemy musieli płacić 300 PLN za gwarancyjny przegląd serwisowy. Czytajmy gwarancje i pamiętajmy, że musi ona obejmować szczelność całego wymiennika kotła, to bowiem świadczy o rzeczywistej jakości jego wykonania.

Skąd biorą się takie różnice w długościach gwarancji szczelności kotłów? Otóż przyczyną takiego stanu rzeczy są zastosowane do budowy kotłów materiały — niestety, przeważająca część dostępnych na rynku urządzeń posiada wymiennik kotła w całości wykonany z taniej, stali zwykłej jakości St3S (S235JRG2). Jedynie nieliczni producenci stosują do wykonania tzw. płaszcza wewnętrznego wymiennika blachy i rury z wysokogatunkowej stali kotłowej P265GH o odpowiedniej grubości, która już na etapie wytwarzania w hucie ma wykonywane badania na występowanie rozwarstwień i szczelność materiału — ten właśnie fakt jako pierwszy znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistej długości gwarancji na szczelność kotła.
Stal P265GH jest to materiał droższy, ale przeznaczony do zastosowania w elementach, które z jednej strony narażone są na działanie wysokiej temperatury (płomienie, gorące spaliny) oraz ciśnienie czynnika grzewczego (woda, para), z drugiej zaś poddawane są działaniu substancji agresywnych wywołujących korozję (np.: związki siarki). Warto podkreślić, że stal P265GH jest o ok. 20% odporniejsza na korozję od stali zwykłej, co w przypadku kotłów ma zasadnicze znaczenie.

Istotnym parametrem charakteryzującym kocioł jest jego sprawność, która później przekłada się na oszczędność zużycia opału w sezonie grzewczym. Parametr ten jest różny dla różnych rodzajów kotłów, a najdoskonalsze konstrukcje osiągają sprawność rzędu 85%. Trzeba w tym miejscu nadmienić, iż rzeczywista użyteczna sprawność zależy od wielu czynników (np.: jakość paliwa, czystość powierzchni grzewczej kotła itd.), ale i tu tkwi niebezpieczeństwo poddania się pewnym chwytom reklamowym, gdyż część producentów uzyskuje wysoką sprawność w tzw. "prosty sposób" czyli poprzez zwykłe przewymiarowanie wymiennika kotła (wymiennik jest za duży w stosunku do palnika lub paleniska). Taki sposób uzyskiwania wysokiej sprawności jest naganny, gdyż powoduje znaczne obniżenie temperatury spalin w czopuchu, co jest przyczyną skraplania się pary wodnej, która w połączeniu ze związkami siarki tworzy lekko-stężony kwas siarkowy powodujący przyspieszoną korozję ścianek kotła. Cała sztuka polega więc na tym, by uzyskać jak największą sprawność kotła przy zachowaniu właściwej temperatury spalin w czopuchu (powinna być wyższa od 112 C, w konstrukcjach zoptymalizowanych waha się w przedziale 150—200 C).